Si adire Ithacae vis, desidera iter bonarum experientiarum plenum futurum
Konstantino Kavafis

dimarts, 19 de juliol de 2011

Pugna ultra eadem uitam

Subito sed, Iuppiter, pater eius (secundum illos, nam alii e Venere natus dicunt), de domu Olympica ad capiendam aliam mulierem descenditus profugusque uxore sua videt eum interrogatque: “Τί ποιες εν ταύτ πολε, φίλε;”. “O carissime pater, in hac fabula non licet Graece loqui, sed oportet λλήλοις demus vocabula Latina”. “Igitur, cur λλήλοις et non inter nos dixisti? Ad nullum usum est disputatio deorum! Qua de causa dixisti numquam moriturus?” “Cum ad hoc veni, istum mortalem iuvam meam poscendem putantemque me posse iuvare eum aspixi, sed pauci sciunt ut amor formosior est cum iidem humani pro hoc pugnant. “Sed quid facias postremo?” “Quod facimus cum Ariadna manebat in litore super saxa cupiebatque adire cum illo uiro qui suae patriae sine illa pergit: nihil, tantum σκοπεῖν αὐτοὺς.
Dum ii dei inter se loquebantur, sciens iuvam dei non habeturum suo amori, Mucius progreditur ad forum tam currens quam potuit, sed paulo ante intrandum ad forum Piram per fores aedificii cum cutre in manibus exeuntem et fundentem eum in sua vestimenta aspicit. Lacrimae possedunt suos oculos ac magna cruor bracchia cruraque eius. Cadit super uiam, sine ui, sine aere in pectore. Et quasi anima eius exit e suo corpore per labra cum audiuit notam uocem: “Cur desinis”, inquit Ἀφροδίτη, “et non conaris pugnare pro illo?” “O mater Cupidinis, multa conatus sum, sed haec omnia sine frumentu. Quo usque tandem abutere, dea cara, amore meo?” “ Non sine motu dei agunt res, uide quam ad te nunc progreditur, care”.

dilluns, 24 de gener de 2011

De Socratis apologia

Bonum exemplum Graecum de faciunda oratione ad capiendam beneuolentiam omnium praesentium prima sententia apologiae Socratis scripta a philosopho Graeco Platone est:

Ὅτι μὲν ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πεπόνθατε ὑπὸ τῶν ἐμῶν κατηγόρων, οὐκ οἶδα·

De uiro tito paruo et femina formosa

Estne certum quod amantes possunt ire ad lunam sine suis cordibus? Haec fabula de amore inter Mucium et Pirham tractat, duo amantes qui non faciebant amorem nisi infra lucem lunae ementes mala essent...
Mucius in forum ad inuocandum Cupidinem it quia puellam quae habitat quadam domu magna amat, sed illa magnum numerum pecuniarum habet! Igitur, necesse est Muccio audire huius uocem dei. Noster uir formosus inuocat deum Cupidinem dicens: "Oh Dei, opus est mihi ut audias uocem meam! Puellam quae appellatur Pirha amo. Haec tam formosa quam tua mater Venus est! Semper malum secum fert. Sua labra, cors corpusque possunt ducere quemdam non propter, sed procul mare. Qua de causa, mihi opus est ut ea me in breue tempore amet. Oh Dei Cupido, tibi hanc piram ad te laetum faciendum dono. Gratias tibi ago!"
Iste nescuit Cupidinem fuisse in foro ambulantem et cantantem: "Sum unus deus qui amorem amicis et odium inimicis dat! Nescio quid facere possum nunc..." Tunc Cupido audiuit uocem Mucii inuocantis. Deus supra mortalem adiit et dixit: "Oh Muccii, tibi auxilium in hoc amore dabo, sed iubeo tibi ire ad templum Veneris et dare osculum Foedo (seruo crassisimo foedissimoque). Tace et perge ad illum!" Mucius tacet et progreditur. Tunc, autem, Cupido dixit: "Non omnis moriar inter amantes!".

divendres, 7 de gener de 2011

Quae sunt meliores orationes?

Cum quisquis de fabulis Graecis Latinisque cogitat, putare eas magnas pulcherrimasque esse potest, aut etiam ut haec fabulae inspiratae in aliis fabulis ex Aegypto, Babilonia multisque urbibus sunt. In hoc opere poteris legere aliqua exempla de comparationibus inter has fabulas, ut in fabula Urani, quae similaris est ad aliam ex Babilonia, in qua principalis persona -appellata Anu- etiam deus caeli est.